" در يكسري مطالب سريالي ، بحث هاي مربوط به "عفونت زخمها - آبسهها و دیگر نمونه ها " را با هم بحث خواهيم كرد. نكته مهم اين بحث ها اين است كه مثل هميشه جنبه آزمايشگاهي و باكتري شناسي بحث ها مد نظر ماست. امروز اولين بخش اين بحث را در وبلاگ منتشر مي كنيم . با ادامه بخش ها در آينده همراه ما باشيد "
عفونت زخمها و آبسهها معمولا متعاقب جراحي تروما يا بيماريهائي كه ممكن است مخاط يا پوست را تخريب كنند،ايجاد ميشود. طبيعت عفونت بستگي به مسائل زمينهاي و جايگاه آن بستگي دارد. در مورد يك آپانديس سوراخ شده، معمولا فلوراي قسمتهاي پائين دستگاه گوارش مانند اشريشيا كولي، استرپتوكوك باكتروئيدس (گروه باكتروئيدس فراجيليس) گونههاي پپتواسترپتوكوك و گونههاي كلوستريديوم وجود دارند. در مورد عفونت زخم پس از عمل جراحي متعاقب سوراخ شدن زخم پپتيك در بيماري كه بمدت 2 هفته قبل از سوراخ شدن زخم در بيمارستان بستري بوده جهت يك روند غيروابسته (مانند پنوموني) داروهاي ضدميكروبي مصرف نموده، علاوه بر فلور دهاني (استرپتوكوكهاي گروه ويريدانس و بيهوازيهاي دهاني) و فلور وابسته به بيماري زخم پپتيك (در حضور انسداد، يا خونريزي، اغلب معده بوسيله اشريشياكولي و ساير عوامل مشخص فلوركولون مانند گروه باكتروئيدس فراجيليس كلوانيزه ميشود)، پاتوژنهاي بيمارستاني مانند استافيلوكوك اورئوس، كلبسيلا، انتروباكتر و سودوموناس آئروجينوزا نيز احتمالا دخيل هستند بنابراين داشتن فلور ساكن يك عضو احشائي يا يك ناحيه بسيار مهم است زيرا اين فلور ساكن ممكن است بوسيلة بيماري يا عوامل ضدميكروبي تغيير يافته و به عنوان يك عامل اتيولوژيك موجب عفونت گردد. البته پزشك ازاين اطلاعات (به موازات علائم باليني معين و ساير عواملي كه ممكن است حضور ارگانيسم را نشان دهد) قبل از در دسترس قرار داشتن اطلاعات ميكروبيولوژي جهت انتخاب درمان تجربي استفاده ميكند. البته رنگ آميزي گرم و ساير آزمايشات مستقيم نيز كمك كننده هستند.
ميكروبيولوژيست ازاين اطلاعات جهت انتخاب محيطهاي مناسب، وضعيت كشت (هوازي، بيهوازي، وجود Co2 در محيط) و ساير موارد استفاده ميكند. از آنجائيكه باكتريهاي بيهوازي در بيشتر يا اغلب اينگونه موارد دخيل هستند، جمعآوري نمونهها به منظور جلوگيري از آلودگي با فلور ساكن و حمل و نقل نمونه تحت شرايط بيهوازي (كه با بازيافت باكتريهاي هوازي اجباري تداخلي نخواهد كرد) بسيار مهم است. كشتهاي خون، بويژه كشت خون جهت قارچها، بايد گرفته شود زيرا باكتريميو فونجميدر تعدادي از بيماران مبتلا به عفونت زخم يا آبسههاايجاد ميگردد. ارگانيسمهاي غيرمعمول همراه با عفونت زخم پس از اعمال جراحي شامل مايكوپلاسماهومينيس، مايكوباكتريوم چلونه (M.chelonae)، مايكوباكتريوم فورتيتوم (M.fortuitum) و حتي گونههاي لژيونلا ميباشد، ازاين ارگانيسمها نبايد چشم پوشي نمود. ارگانيسمهائي كه معمولا دراينگونه موارد با آنها مواجه ميشويم در ليست زير آورده شدهاند.
گزارش كمييا نيمه كمي نتايج كشت مطلوب بوده و اطلاعاتي را در جهت اهميت نسبي ارگانيسمهاي مختلفي كه در يك عفونت مخلوط وجود دارند، فراهم ميآورد (حالت مشخص زخمها و آبسهها).اين عمل همچنين اطلاعاتي را در مورد پاسخ عفونت به درمان در اختيار ما قرار ميدهد. كشتهاي كميخصوصاً در مورد عفونت زخم سوختگي مهم بوده چرا كه تعداد ارگانيسمها نشانگر شدت بيماري ميباشد.
مطالب مرتبط :
ضايعات پوستي به عنوان بخشي از يك عفونت سيستميك
-
عفونتهاي خطرناك بافت نرم و پوست
-
عفونت های سوختگی
-
عفونت گاز گرفتگی
-
عوامل غيرشايع اما مهم پوست و بافت نرم
-
عفونتهاي متفرقه پوست و بافت نرم شدت ملايم تا متوسط
-
ضايعات پوستي به عنوان بخشي از يك عفونت سيستميك
