علوم آزمایشگاهی | Lab sciences

اندازه گیری و تعیین فعالیت Leukocyte alkaline phosphatase (LAP) برای افتراق واکنش لکوموئید(LAP بالا است) از لوسمی میلوئیدی مزمن (CML) استفاده می شود. نمونه مورد استفاده نمونه خون مویرگی یا خون جمع آوری شده با ضد انعقاد هپارین است. گستره تازه تهیه شده و یک ساعت مدت زمان خشک شدن آن می باشد سپس با استون (بافری شده با سیترات) 60% فیکس می شد. گستره های فیکس شده را می توان در فریزر برای یک شب نگه داری کرد. گستره های در نفتول فسفات "AS-MX" و در Ph قلیایی انکوبه می شوند. نفتول آزاد یه سرعت با دیازینوم آزاد جفت می شود و تشکیل پارتیکل های قهوه ای تا سیاه را در سیتوپلاسم سلول های حاوی آنزیم می دهد. بعد از رنگ آمیزی متضاد رنگ آمیزی زمینه ای) گستره خونی با میکروسکوپ بررسی می شود. چون این آنزیم در گرانول های ثانویه گرانلوسیت های بالغ قرار دارد، تعداد 100 عدد از نوتروفیل ها/باند ها شمارش می شوند و برای هر سلول رنجی از میزان آنزیم به صورت  صفر تا 4 مثبت را با توجه به شدت رسوب رنگ تعیین می کنیم. تعداد سلول های شمارش شده در هر رنج را ضرب رنج می کنیم و نتیجه آنها را با هم جمع کرده و میزان LAP کلی به دست می آید. نمونه های EDTA نتایج مثبت کاذب را ایجاد می کنند. میزان نرمال LAP بین 130-13 می باشد. 

عنوان این پست را برای روش های تشخیصی سریع اختصاص داده ایم. خیلی وقت بود که در این مورد دنبال اطلاعات می گشتم ولی اصلا مطلب به درد بخوری به دست نمی رسید بعد مدت ها جمع اوری مطالب و عکس ها بالاخره تونتسم یه مطلب درست و حسابی جمع اوری و ترجمه کنم. تست های تشخیصی سریع که ما امروزه در آزمایشگاه از آنها استفاده می کنیم جز تست های پرطرف دار هستند. در این پست جالب و به روز نقاط قوت و ضعف این تستها و همچنین اشنایی با کلیات این تست ها را بررسی می کنیم. تست های تشخیصی سریع( Rapid Diagnostic Tests) یا به اختصار RDT تست هایی هستند که امروزه به صورت خیلی زیاد در آزمایشگاه ها و مراکز  غیر تخصصی و همچنین توسط افراد در خانه انجام می گیرد. سهولت، ارزانی، در دسترس بودن و عدم نیاز به دانش کافی شاید دلایل استفاده هر چه بیشتر از آنها باشد ولی در متنی که امروز با هم بررسی می کنیم این روش بدون خطا نبوده و مثل همه روش های دیگر باید با احتیاط و در صورت نیاز انجام گیرد در غیر این صورت نتایج خوبی به دنبال نخواهد داشت. برای نمونه، من خودم  به شخصه دیدم که برای نمونه هپاتیت از این نوار ها استفاده می کنند در حالی که در آزمایشگاه یک بیمارستان بزرگ دولتی تنها این تست ها برای غربال گری یا رفع عیب های تست های تشخیصی حساس تر مانند الایزا انجام گیرد و کارمند بیمارستان به نتایج این تست اکتفا می کند! در صورتی که امروزه تست های الایزا هپاتیت به فراوانی در بازار یافت می شود. با ما همراه باشید.

منبع:ترجمه شده و گرد اوری شده از اینترنت،تصاویر توسط وبلاگ تهیه شده است.

|الایزا به علت حساسیت زیادی که به محیط و هم چنین خطاهای کاربری دارد تستی است که نیازمند دقت و حساسیت بیشتری است. گاهی این خطاها ناشی از خود ما و یا گاهی ناشی از ریجنت ها و موادی هست که برای این منظور مورد استفاده قرار می دهیم. در زیر به بررسی برخی از این خطاها و همچنین انتخاب بهترین راه حل می پردازیم.بیشترین میزان خطا در الایزا مربوط به تکنیسن است چون در حد میکرولیتری و حجم کمتر تست انجام می گیرد.  همه خطاهای الایزا مربوط به اپراتور نیست و محلول هاو همچنین موادی که در الایزا مورد استفاده قرار می گیرند گاهی باعث خطا می شوند. آلودگی سر پیپت ها و همچنین ریجنت ها با میکروارگانیسم ها یکی از این دلایل است. یکی از خطاهای رایج انتخاب طول موج اشتباه است! اگر چاهک دارای رنگ شدید یا متوسطی باشد ولی میزان OD آن کمتر از یک باشد باید طول موج بررسی شود. برای کارهای حساس الایزا بهتر است که از آب سه بار مقطر شده استفاده شود

*بعد از سی دقیقه انکوبه کردن، مقدار رنگ خیلی کم و یا اصلا قابل مشاهده نیست مشکل می تواند از سوبسترا باشد: 

1. هیدروژن پر اکسید اضافه نشده است آن را چک کنید.
2. محلول استوک هیدروژن پراکسید غیر فعال است آن را دوباره تیتر کنید.
3. بافر بلاک کننده در مرحله جذب آنتی زن اضافه شده است آن را بررسی کنید.
4. رقعت نامناسب هیدروژن پراکسیداز آن را چک کنید.

*رنگ در سراسر صفحه(پلیت)

1. کونژوگه خیلی قوی است، رقعت را بررسی کنید.
2. کونژوگه با ماده ای غیر از ماده اصلی واکنش داده است، با کنترل مناسب بررسی شود.
3. عوامل سرم در سرم حرارت داده شده، نمونه سرم را حرارت ندهید.

*رنگ تکه تکه

1. پوشش ضعیف و متغیر ریجنت با پلیت، بافر پوششی (coating buffer) و همچنین یک دستی رسوب بررسی شود.
2. وجود جباب در حین پیپت کردن، اجتناب کردن از شستشو و پیپتینگ شدید
3. صفحات معیوب یا صفحات غیر الایزا، استفاده از پلیت های مناسب و استاندارد
4. میکس ناکافی ریجنت و نمونه، اطمینان از میکس کافی نمونه.
5. رقعت ها به صورت ناقص انجام گرفته است، کالیبره کردن پیپت، دقت در پیپت کردن
6. شستشوی ناکافی، اجتناب از عدم استفاده از مواد شوینده در محلول شستشو، مطمئن شدن از عدم به دام افتادن حباب در دیواره
7. کونژوگه قوی، دوباره تیتر کنید.
8. غلظت بالای یکی از ریجنت ها، رقعت را بررسی کنید.

*گسترش رنگ با سرعت کم

1. ضعیف بودن کونژوگه، تیتر مورد بازبینی قرار بگیرذ ذوباره تیتر کنید.
2. آلودگی که باعث متوقت شدن فعالیت آنزیم می شود(مانند سدیم آزید برای پراکسیداز). از نگه دارنده های مناسب استفاده کنید.
3. دمای پائین انکوبه، مطمئن شوید که دمای مناسب است.
4. PH مناسب نیست، بررسی شود.

*خطاهای کلی غیر منتظره

1. فرمت پلیت نامناسب است، بررسی شود.
2. رقعت ها به صورت درست تهیه نشده اند.
3. خطای واضح در پروتکل، بررسی شود.
4. مقدار چشمی برابر با مقدار الایزا رید نیست، آلودگی بررسی شود، فیلتر ها چک شود، طول موج مناسب انتخاب شود.

منبع: کتاب The ELISA Guidebook

یکی از تست های نیمه کیفی که بر روی نمونه Urine انجام می دهیم تست پروتئین هست. از آنجا که تست نوار برای پروتئین دارای تداخلاتی هست و بسیار پیش میاد که به نتایج نوار نمی توانیم تکیه کنیم در این صورت تست های تکمیلی را برای افزایش صحت کار خود به کار می بریم. به طور کلی سه روش برای اندازه گیری پروتئین در ادرار تعریف شده است:

1. تست نقطه جوش برای آلبومین ( Boiling test for albumin )

2. تست اسید سولفوسالیسیلیک برای آلبومین (Sulphosalicylic acid test)

3. تست نیتریک اسید ( حلقه هِلر ) برای آلبومین

اما به غیر این سه روش اصلی، روش های  Albustix ، اسباخ و توربیدومتری هم برای این منظور مورد استفاده قرار می دهیم. به طور خلاصه هر کدام از روش ها را در ادامه تشرح خواهیم داد.

تست نقطه جوش آلبومین:  نام های دگیر ان تست انعقادی ، تست حرارتی و یا تست اسید استیک هست. اصل آن بدین صورت هست که پروتئین در حضور گرما منعقد می شود  و میزان حلالیت آن را در محلول تغییرداده و در نهایت باعث رسوب آن می شود. علاوه بر حرارت اسید هم اثر رسوبی بر روی پروتئین ها دارد.

مواد لازم برای انجام تست:  لوله تست-  قیف و کاغذ فیلتر - کاغذ لیتموس -  اسید استیک 3% - چراغ بونزن

روش عملی: اگر نمونه جمع آوری شده ادرار کدر به نظر می رسد آن را فیلتر کنید. اگر نمونه ادرار قلیایی هست با استفاده از کاغذ لیتموس و همچنین چند قطره اسید استیک 3% آن را  مقداری اسیدی کنید. نمونه ادرار را در یک لوله تمیز ریخته به صورتی که مقداری از فضای بالایی لوله خالی باشد.  قسمت یک سوم بالایی لوله را زیر چراغ الکلی یا بونزن به دمای جوش برسانید. اگر کدورت در نمونه ادرار مشاهده شد چند قطره دیگر اسید استیک اضافه کنید. با ادامه مطلب همراه ما باشید....

بسم رب المهدی(عج)

از آنجایی که تست های بیوشیمیایی در تشخیص و مدیریت بیماری دیابت نقش اساسی دارند، تعداد زیادی از آنها در ارزیابی بیماری توسط خود بیمار انجام می گیرد(POCT)

Point of care Testing) POCT) به معنای آزمایش های قابل انجام در بالین بیمار است که به عنوان غربالگری در موارد زیر قابل استفاده می باشد:

•  در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستان ها (ICU ) و یا مراکز مراقبت های اولیه بهداشتی-درمانی توسط تکنولوژیست های ماهر
• در مطب، توسط پزشک
• در خانه، محل کار و مدارس توسط بیمار که در این مورد خودارزیابی خوانده می شود.

این گونه آزمایش ها نقشی در تشخیص دیابت ندارند و تنها در  مدیریت بیماری(کنترل عوارض احتمالی آن) قابل استفاده هستند.

آزمایش های POCT که در مدیریت دیابت مورد استفاده قرار می گیرند شامل:

الف) چارت قند روزانه( SMBG یا Self-monitoring of blood glucose )

بیماران وابسته به انسولین، بر اساس توصیه آکادمی ملی  بیوشیمی بالینی، باید طبق یک برنامه دوره ای، حداقل 3بار در روز کنترل شوند. مفید ترین حالت، اندازه گیری قند خون که توسط WHO پیشنهاد شده با هفت نمونه در روز به ترتیب زیر است:

1. در حالت ناشتایی
2. 90دقیقه بعد از ناشتایی
3. قبل از نهار
4. 90 دقیقه بعد از نهار
5. قبل از شام
6. 90 دقیقه بعد از شام
7. قبل از رفتن به رختخواب

گاهی لازم است به منظور جلوگیری از بروز هایپوگلیسمی شبانه، ساعت 3 نیمه شب نیز نمونه دیگری اندازه گیری گردد تا بتوان به یک پروتکل انسولین درمانی صحیح رسید.

خودارزیابی در دیابت تیپ یک فقط در صورت رعایت نکات زیر، مفید خواهد بود:

• با دستگاههایی با کیفیت بالا و خصوصیات قابل قبول، انجام پذیرد.
• نحوه استفاده از دستگاه و چگونگی ارزیابی نتایج، باید بطور کامل و دقیق آموزش داده شود تا بیمار بتواند میزان انسولین خود را تنظیم نماید.
• خود ارزیابی باید با درمان مناسب همراه باشد تا نتیجه بخش باشد.

بیمارانی که دسترسی به این دستگاه ها را ندارند، باید طبق پروتکل، چهار بار در روز( صبح بعد از بیدار شدن از خواب، قبل از هر غذای ناهار و شام و قبل از  رفتن به خواب) از آزمایش قند ادرار استفاده کنند.

بر اساس توصیه انجمن دیابت آمریکا(ADA)، آزمایش  خود ارزیابی بر قند خون (SMBG) جزئی تفکیک ناپذیر از درمان دیابت می باشد و مانیتورینگ دقیق گلوکز خون از طریق SMBG بهترین و اجرایی ترین روش برای تنظیم دوز انسولین می باشد.

لازم به ذکر است که در دیابت نوع 2، مدارک کافی به نفع یا بر ضد استفاده از SMBG ارائه نشده و مدارک موجود نیز متناقضند.

ب)  Hb A1C

 Hb A1C که متوسط قند 2 تا 3 ماهه گذشته بیماران را نشان می دهد، به عنوان معیاری به منظور کنترل غلظت قند خون بیمار و تضمین ریسک ابتلا به عوارض ناشی از دیابت، استفاده می شود. در یک مطالعه رتروسپکتیو در میان بیمارانی که به کلینیک مراجعه کرده بودند، میزان متوسط  Hb A1C خون آنهایی که با روش POCT به نتیجه فوری دست یافته بودند، نسبت به کسانی که نتایج خود را چند روز بعد، از آزمایشگاه  مرکزی دریافت کرده بودند بطور قابل ملاحظه ای پایین تر بود.

اگرچه هزینه POCT برای Hb A1C   بسیار بیشتر از سرویس های آزمایشگاهی است، با اینحال استفاده از این تسهیلات میزان مراجعه بیمار به کلینیک را کاهش داده است.

تعداد دفعات اپتیمم برای اندازه گیری  Hb A1C با POCT مشخص نیست، ولی  اندازه گیری آن را توسط سرویس های آزمایشگاهی بین 2تا 4 بار در سال توصیه می کنند. البته لزوما تعداد دفعات در افراد با غلظت های مختلف  Hb A1C  تغییر می کند.

ج) کتون ها

ترکیبات کتونی خون شامل: 1-استون  ۲ - اسید استو استیک 3- بتا هیدروکسی بوتیریک( BOHB ) می باشد.

تست های POCT در اندازه گیری BOHB  سرم، مارکر بهتری نسبت به نوارهای ادراری (UKB) در ارزیابی کتوزیس است. افزایش BOHB نشانه خاص  در کتواسیدوز دیابتی (DKA ) به شمار می آید و مانیتورینگ کتون های سرمی در منزل برای افراد تحت استرس ( از جمله ابتلا به بیماری های عفونی، التهابی ، قلبی و ...) جهت پیشگویی زود هنگام احتمال یک حمله DKA قبل از بروز علائم کلینیکی بطور قطع توصیه می گردد. منبع: ویژه نامه دیابت/کنگره آزمایشگاه و بالین۱۳۹۰

بسم رب المهدی (عج)

آلكالین فسفاتاز آنزيمي از دسته هيدرولازها مي باشد با نيمه عمر هفت الي ده روز كه توليدش توسط ژن هاي مختلفي كد مي شود.  این آنزیم فسفاته به این دلیل آلکالین نام گرفته است که در محیط های قلیایی فعالیتش زیاد می شود. در حدود 16ايزو آنزيم الكالن فسفاتاز تا كنون شناسايي شده است که ايزو آنزيم هاي استخواني كبدي روده اي و جفتي از مهمترين آنهاست. بيشترين مقدار پلاسمايي این آنزیم توسط اثر ژن موجود بر روي كروموزوم شماره يك ايجاد می شود كه ايزوآنزيم غيراختصاصي نسجي نام دارد و منشا توليد آن كليه،كبد و استخوان است. تفاوت ايزوآنزيم هاي مختلف در زنجيره جانبي كربوهيدراتي آنهاست. سه ژن ديگر بر روي كروموزوم شماره دو قرار دارند. دو ژن مسئول توليد ايزوآنزيم هاي جفتي و روده اي هستند و ژن سوم مسئول توليد ايزوآنزيم سلول زايا يا شبه جفتي است كه ايزوآنزيم اخير شباهت فيزيكي و آنتي ژنيك زيادي با ايزوآنزيم جفتي دارد.

آلكالین فسفاتاز عمدتا به غشاي سلولي متصل است. نقش اين آنزيم برداشتن عامل فسفات از استرهاي آلي حاوي فسفات و همچنين تسهيل كننده حركت مواد از غشاي سلولي است. سلول هاي كبدي اين آنزيم را توليد نموده و سپس آنزيم فوق به سطح كاناليكولار سلول هاي مذكور متصل مي شود. استئوبلاست ها ايزوآنزيم استخواني را توليد مي كنند كه مسئول شكستن پیروفسفات (مهاركننده مينراليزاسيون استخواني) است.

سلول هاي روده اي نيز ايزوآنزيم خاص خود را توليد مي كنند كه به دنبال مصرف غذاهاي چرب،  ميزان آن در روده افزايش مي يابد.مكانيسم هاي مختلفي براي رهايي آلكالین فسفاتاز از سلول ها وجود دارد كه منجر به ايجاد سطوح متغيري از اين ماده در پلاسما مي شود.

در آسيب هاي كبدي، سنتز آنزيم زياد شده و اسيدهاي صفراوي قطعاتي از غشاي كاناليكولار سلول ها را همراه با آنزيم هاي متصل به آنها مي شكنند كه منجر به افزايش ميزان آنزيم در پلاسما مي شود. اگر چه در پلاسماي يك فرد طبيعي حضور تنها يك شكل از آنزیم (با منشا كبدي يا استخواني) مورد انتظار است ولي در آسيب هاي صفراوي كبد، محصول طبيعي آنزيم و شكل متصل به ليپوپروتئين های غشا (داراي وزن ملكولي بالا) ديده مي شود. ايزوآنزيم روده اي به مقدار زياد در ترشحات دوازدهه وجود دارد و به دنبال صرف غذا مقادير فراواني از آن وارد مايع لنفاوي مي شود. مقدار چشمگيري از اين ايزو آنزيم به صورت آنتي ژن هاي  ABO به جدار گلبول قرمز متصل مي گردد.  نكته جالب توجه اين كه به دليل تفاوت در ميزان ترشح ايزوآنزيم روده اي در افراد مختلف، ميزان آن در افراد با گروه خوني B و O بالاتر از افراد با گروه خونی  AB و A  است. نكته ي ديگر اينكه زنان باردار داراي گروه خون AB وA  میزان ايزوآنزيم جفتي كمتري نسبت به زنان با گروه هاي گروه خوني  O و  Bدارند.

نيمه عمر ايزوآنزيم هاي آلكالین فسفاتاز با يكديگر متفاوت اند، در نتيجه در موارد افزايش ميزان آنزيم در پلاسما لازم است بدانيم كه كدام ايزوآنزيم افزايش يافته تا بتوانيم ميزان كليرانس آن را بررسي كنيم. نيمه عمر ايزوآنزيم هاي آلكالین فسفاتاز از قرار زير است: ايزو آنزيم روده اي در حد چند دقيقه، استخواني يك روز، كبدي سه روز و جفتي هفت روز.

ميزان آلكالین فسفاتاز توتال در يك فرد طبيعي از يك روز تا روز ديگر به ميزان 5 تا 10 درصد متغير است.(به جز ايزوآنزيم استخواني، که ميزان تغييرات روزانه 20درصد است)

• علل افزایش آلکالین فسفاتاز|پرخوني كبد يا كلستاز، هپاتيت، كبد چرب ، بدخيمي هاي كبد، پانكراتيت انسدادي، منونوكلئوزعفوني، بیماری های انگلی، آسيب هاي حاد نسج قلب و ريه مانند انفاركتوس ميوكارد و ريه ، نارسايي احتقاني قلب، بيماري هاي استئوبلاستيك استخوان، بيماري پاژه، ريكتز، شكستگي هاي در حال بهبودي يا درمان، كمبود ويتامين D ،استئوپورز، متاستاز استخواني، كانسر پروستات ، سمينوماي بيضه، پركاري قشر آدرنال، هيپرتيروئيدي ، هيپرپاراتيروئيدي، ميلوماي متعدد، پلي سيتمي ورا، ميلوفيبروز، واكنش لوكموئيد، لنفوم هوجكين، بدخيمي هاي ژنيكولوژيك، آميلوئيدوز، ساركوئيدوز، نسج گرانولاسيون، بيماري هاي التهابي روده، سپسيس و آرتريتروماتوئيد و ...

• علل کاهش آلکالین فسفاتاز|كمبود روي، ويتامين C ، B6 و اسيد فوليك ، كمبود فسفر، كم كاري تيروئيد و پارا تيروئيد، افزايش مصرف ويتامينD،  بيماري سلياك، آنمي بدخيم، سوء تغذيه يا مصرف اندك پروتئين (كمبود توليد اسيد معده ( و كمبود ايزوآنزيم لكوسيتي در لوسمي ميلوسيتي مزمن(CML)، تجويز استروئيد ها، داروهاي كاهنده چربي خون و هيپر اليمنتاسيون

موارد افزایش یا کاهش کاذب:

1. مصرف داروهایی از قبیل: قرص های ضد بارداری(OCP)، آلوپورینول، آنتی بیوتیک ها، آزاتیوپرین، ایندومتاسین، ایزونیازید، متوتروکسات، متیل دوپا، نیکوتینیک اسید، فنوتیازین، وراپامیل،کلشی سین، پروبنسید و داروهای  ضد تشنج از جمله فنی توئین (افزایش)
2. مشتقات آرسنیک، سیانید ها، فلورایدها، نیتروفورانتوئین، اگزالات ها، نمک های روی (کاهش)
3.  انتقال خون و احیای قلبي- ريوي (کاهش)
4.  استعمال سیگار و دخانیات (افزایش تا حدود10%)
5.  یائسگی (افزایش)
6.  بارداری (افزایش تا 3-2 برابر حد طبیعی)
7.  ضد انعقاد ها مانند سيترات ،  EDTAو اگزالات (کاهش)
8.  تجويز داخل وريدي آلبومين (افزایش)
9.  نگهداري نمونه ها (افزایش)

• نکته ی مهم: مقدار آلكالین فسفاتاز وابسته به سن و جنس افراد است به طوري كه سطح اين آنزيم در دهه اول زندگي افزايش مي يابد و 3-4 برابر ميزان آن در افراد بالغ طبيعي مي رسد. اين مقدار تا 20 سالگي كاهش پيدا كرده و در سن 50 سالگي، ميزان آنزيم در زنان و مردان يكسان مي شود.

روش های اندازه گیری:

1. استفاده از نيتروفنيل فسفات به عنوان سوبسترا در PH قلیایی (روش مرجع)
2.  استفاده از حرارت( ایزوآنزیم جفتی پایدارترین و ایزوآنزیم استخوانی حساس ترین ایزو آنزیم نسبت به حرارت هستند.)
3.  آزمون هاي مهاري مثل مهار با فنیل آلانین(مهار ایزوآنزیم های جفتی و روده ای) یا لوامیزول(مهار ایزوآنزیم های استخوانی و کبدی)
4.  الكتروفورز (استات سلولز ، ژل آگارز و ژل پلی آکریل آمید)
5.  روش هاي ايمونواسي

• نکته: الكتروفورز با قدرت تفكيك بالا با استفاده از ژل پلي آكريل آميد، توانايي جداسازي باندهاي مختلف ايزوآنزيم هاي آلكالین فسفاتاز را دارد و دقیق ترین روش محسوب می شود.

 منابع:

1. کتاب تشخیص و پیگیری بیماری ها به کمک روش های آزمایشگاهی هنری
2. کتاب تداخلات آزمایشگاهی داروها

CRP، گلیکوپروتئینی است که در پاسخ به التهاب حاد توسط کبد تولید می‌شود. CRP تستی غیر اختصاصی برای شناسایی حضور التهاب است. معمولا همراه با تست رسوب گلبول‌های قرمز ESR درخواست می‌شود CRP نسبت به ESR تستی حساس و سریع برای نشان دادن حضور التهاب در بدن است. CRP به سرعت زمانی که التهاب فروکش کند از بین می‌رود. پروسه التهاب و همراهی ان با آرترواسکلروزیس باعث شده است که CRP به عنوان پروتئین مارکری برای بیماری‌های قلبی شناخته شود (با اندازه گیری CRP توسط روش‌های بسیار حساس). اعتقاد بر این است که پروسه التهابی ممکن است تبدیل پلاک پایدار را به پلاک ضعیف‌تر تحریک کند و باعث مسدود شدن سرخرگ گردد.

اندیکاسیون (موارد استفاده از تست)

• کمک در تشخیص افتراقی آپاندیسیت حاد و بیماریهای التهابی لگن
• کمک در تشخیص افتراقی بیماری کرون و کولیت اولسرو
• کمک در تشخیص افتراقی آرتریت روماتوئید و لوپوس سیستمی
• کمک به ارزیابی بیماری عروق کرونر
• تشخیص وجود یا تشدید فرایندهای التهابی
• مانیتور پاسخ به درمان برای اختلالات خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید

افزایش در:

• شرایط همراه با پاسخ التهابی که باعث تحریک تولید CRP می‌کنند.
• عفونت‌های حاد باکتریایی
• بیماری کرون
• بیماری‌های التهابی روده
• انفارکتوس میوکارد (التهاب عروق کرونر است با سطح CRP افزایش یافته و افزایش خطر صدمه به عروق کرونر که ممکن است در نتیجه انسداد نهایی پلاک عروقی همراه است.)
• بارداری (نیمه دوم)
• تب روماتیسمی
• آرتریت روماتوئید
• SLE
• سندروم X (سندروم متابولیک)

عوامل مداخله گر:

• داروهایی که ممکن است سطح CRP را کاهش دهد عبارتند از aurothiomalate، متوترکسات، داروهای ضد درد غیر استروئیدی ضد بارداری خوراکی (اثر پروژسترون)، penicillamine، pentopril و سولفاسالازین.
• داروهای ضد درد غیر استروئیدی، سالی سیلات‌ها، و استروئید‌ها ممکن است باعث نتایج منفی کاذب به دلیل سرکوب التهاب شود.
• نتایج کاذب سطح بالا ممکن است با وجود دستگاه درون رحمی رخ می‌دهد.
• نمونه لیپمیک هستند که در ظاهر درهم و برهم ممکن است برای تجزیه و تحلیل را رد کرد زمانی که نفلومتری روش آزمون است .

• چنانچه گلوكز پلاسما در حالت ناشتا (FPG) مساوي يا بالاتر از mg/dl 126 باشد فرد دیابتی است. در غياب علائم صريح هيپرگليسمي (پلي اوري، پلي ديپسي، پلي فاژي و كاهش وزن)، اين يافته بايد با تكرار تست در روز ديگر تاييد گردد.
  
• چنانچه علائم هيپرگليسمي موجود باشند و به علاوه گلوكز پلاسما در نمونه تصادفي مساوي يا بيشتر از mg/dl 200 باشد فرد دیابتی است.
  
• میزان گلوكز 2 ساعته پلاسما مساوي يا بيشتر از mg/dl 200 كه پس از خوردن 75 گرم پودر گلوكز حل شده در آب در خلال انجام تست OGTT تعيين شده باشد.
  
• ميزان HbA1C برابر يا بيش از 5/6 درصد.
  
• چنانچه ميزان FPG يك بيمار بين mg/dl 125- 100 باشد اين شخص داراي اختلال در گلوكز ناشتا (IFG) بوده و به عنوان پره ديابتيك در نظر گرفته مي شود كه بسيار مستعد ورود به فاز ديابتيك مي باشد.
  
• چنانچه ميزان گلوكز پلاسماي شخص، دو ساعت پس از مصرف غذا (در آزمايش 2hPP) بين mg/dl 199- 140 باشد، اين شخص داراي اختلال در تحمل گلوكز (IGT) ناميده مي شود كه باز هم يك وضعيت پره ديابتيك به شمار رفته و بسيار مستعد ورود به فاز ديابتيك مي باشد.

^{منبع : کتاب آزمایش های کاربردی در مامایی. تالیف: مراد رستمی- معصومه جرفی- محمد علی محمدی}

لیپید‌ها ترکیباتی هستند که حاصل هیدرولیز اسید‌های چرب و یا ترکیب اسید‌های چرب با الکل‌ها به فرم استر هستند. برای مثال: فرم استری کلسترول از کلسترول و اسید چرب تشکیل شده است. لیپید‌ها در خون توسط ترکیباتی به نام لیپوپروتئین‌ها انتقال می‌یابند. علت این امر این است که لیپید‌ها در آب پلاسما حل نمی‌شوند بنابراین ان‌ها توسط ترکیبات میسل مانندی منتقل می‌شوند که پروتئین و فسفولیپید‌ها در قسمت بیرونی ساختمان ان‌ها و کلسترول، استر کلسترول و تری گلیسیرید در قسمت داخلی آرایش می‌یابند (به عبارت دیگر قست بیرونی بخش قطبی و قسمت درونی آب گریز و بخش ناقطبی را تشکیل خواهد داد). در بیوشیمی آزمایشگاهی به این ترکیبات میسل مانند لیپوپروتئین می‌گویند که دارای چهار دسته اصلی می‌باشد: ‌ شیلومیکرون‌ها (chylomicrons، VLDL، LDL و HDL). هر کدام از این ترکیبات دارای درصد معینی از کلسترول و تری گلیسیرید هستند که با آپوپروتئین و فسفولیپید تشکیل لیپوپروتئین خاصی را می‌دهند. شیلومیکرون‌ها و VLDL دارای بیشترین تری گلیسیرید هستند در حالی که کلسترول بیشترین واحد سازنده HDL، LDL می‌باشد. زمانی که میزان LDL افزایش نشان دهد فرم‌های کلسترولی نشان دهنده مشکلات قلبی عروقی خواهد بود (LDL-C). بنابراین در آزمایشگاه‌ها میزان کلسترول کل (توتال) یعنی HDL-C، LDL-C (منظور از C‌‌ همان کلسترول موجود در HDL، LDL است) بررسی می‌شود. این تست برای افرادی که خطر بالایی برای ناراحتی‌های قلبی (cardiovascular) و یا دارای فاز پیش از حاد انفراکتوس میوکارد (PRE-AMI) می‌باشند درخواست می‌شود. در ادامه مطلب روش‌های اندازه گیری چهار تستی را معرفی می‌کنیم که میزان کلسترول کل، LDL-C و تری گلیسیرید را ارزیابی می‌کند. لازم به ذکر است که این چهار تست در پانل تست‌های لیپد با هم درخواست می‌شود.^{منبع : Arneson Clinical Chemistry A Laboratory Perspective}

|کروماتوگرافی تکنیکی است که برای جدا سازی پروتئین ها در آزمایشگاه از ان بهره می بریم و به دو نوع اصلی سطحی و ستونی تقسیم بندی می شود . در چند پست در مورد این تکنیک بحث خواهیم کرد . تمام مطالب هم حاصل ترجمه از کتاب تیتز است . و در ادامه ....

|جداسازي پروتئين در كروماتوگراف به دو كلاس شيميايي و فيزيكي دسته بندي مي شود و شامل : تعويض يوني ، تفكيك كردن ، جذب سطحي ، انتخاب بر اساس اندازه و مكانيسم پيوستگي مي باشد . در مراحل اوليه پيدايش كروماتوگرافي علوم آزمايشگاهي ها از دو روش تغيير يوني و همچنين مكانيسم تفكيكي يا پارتيشني استفاده مي كردند .

 

---

اگر مطالب قبلي وبلاگ را دنبال كرده باشين (چند پست پايين) بحث در مورد كروماتوگرافي را در دو بخش آغاز كرديم . در بخش اول كروماتوگرافي را تعريف كرديم و در اين مورد بحث كرديم در ادامه انواع تكنيك هاي مورد استفاده را مورد بررسي قرار مي دهيم . اميدواريم كه مفيد باشد .

---

• كروماتوگرافي ۱