اگر مطلب قبلی (در این لینک) را دنبال کرده باشین گفتیم که : عفونت زخمها و آبسهها معمولا متعاقب جراحي تروما يا بيماريهائي كه ممكن است مخاط يا پوست را تخريب كنند،ايجاد ميشود.این بحث شامل چندین بحث بسیار مهم است که در زیر عنوانی انها را مطرح کردیم و در چند پست جداگانه با هم بحث خواهیم کرد . عفونتهاي شديد مرتبط با مسائل عروقي و نورولوژيك و عفونت زخم بستر را در این پست مطرح خواهیم کرد . با ما همراه باشید .
ضايعات پوستي به عنوان بخشي از يك عفونت سيستميك
عفونتهاي شديد مرتبط با مسائل عروقي و نورولوژيك
بيمار كلاسيك يكي ازاين عفونتهاي شايع، بيمار مبتلا به ديابت قندي است، بدليل جريان ضعيف خون شرياني (اغلب عروق بزرگ و كوچك هر دو گرفتارند) و نوروپاتي محيطي، چنين بيماراني براحتي پاهايشان جراحت برداشته بدون آنكه از آن آگاهي داشته باشند (فقدان حس به دليل نوروپاتي). نواحي تروماتيزه به زخم تبديل شده و به دليل جريان خون ضعيف به آساني بهبودي نيافته و عفوني ميگردند.اين عفونتها تمايل به مزمن شدن داشته و تميز نگه داشتن آنها مشكل است. تظاهرات اوليه شامل يك ترشح چركي و بافت نكروتيك در قاعده زخم ميباشد و اغلب با بوي بد همراه است. گسترش عفونت به استخوانهاي زيرين ممكن است سبب استئوميليت گردد كه بسيار شايع است. ممكن است در عفونتهاي مزمن با درجه پائين يك سلوليت حاد يا لنفانژيت نيز بوجودايد.اين عفونت كنترل بيماران ديابتي را با مشكل مواجه سازد. بيماريهاي عروق محيطي غيروابسته به ديابت قندي نيز ممكن است زمينه ساز چنين عفونتهائي باشند، اما معمولا جهت پيگيري مشكل كمتري دارند زيرا با نوروپاتي همراه نيستند.
