شرح تست
یکی از آنزیم های مهم کبدی آنزیم ALT یا SGPT و یا Serum Glutamic-Pyruvic Transaminas است . این آنزیم در کلیه ها ، قلب و ماهیچه های اسکلتی یافت می شود اما بیشترین مقدار در کبد قرار دارد . کاتالیز تولید آمینواسید ها ، کار اصلی آنزیم ALT است . این تست برای شناسایی و تشخیص بیماری های کبدی و همچنین برای مانیتور داروهای سمی بر کبد از بیمار درخواست می شود.
تست ALT همراه با تست asparate aminotransferase یا AST برای تشخیص آسیب کبدی استفاده می شود . رنج نرمال آنها 1:1 است . مقدار آنزیم AST در هپاتیت الکلی ، سیروز و سریان متاستاتیک کبدی بیشتر از ALT است . همچنین ALT در هپاتیت ویروسی و یا هپاتیت حاصل از دارو و سایر هپاتیت ها و انسداد کبدی بیشتر از AST است . مقدار افزایش این آنزیم ها ما را برای یافتن ریشه اصلی بیماری هدایت می کند .
افزایش هر دو نشان دهنده انسداد کبدی است که نیاز به جراحی دارد . افزایش 10 برابری آنزیم های ALT و AST نشان دهنده یک مشکل پزشکی مانند هپاتیت است .
شواهد بالینی
برای کنترل لیپید های غیر نرمال در بدن از داروهای استاتین به طور معمول استفاده می شود . عوارض عمده داروی استاتین سمی کردن کبد است هر چند احتمال افزایش آمینوترانسفرازهای کبدی در این حالت بیشتر از 3 برابر کمتر است. ترانسفرازهای کبدی (ALT وAST) . آمینوترانسفراز های کبدی بعد از حدود 6 تا 12 هفته آغاز استاتین یافت می شوند . (اطلاعات بیشتر در اینجا )
رنج نرمال ALT وAST
-
Female: 7–30 U/L (0.12–0.50 µkat/L SI units) - زنان
-
Male: 10–55 U/L (0.17–0.91 µkat/L SI units) - مردان
بعضی از حالاتی که باعث تغییر در میزان ALT وAST می شوند :
افزایش :
-
Biliary obstruction | انسداد صفراوی
-
Bone metastases | متاستاز استخوان
-
Cholestasis | کلستاز
-
Cirrhosis | سیروز
-
Congestive heart failure | نارسائی احتقانی قلب
-
Eclampsia | اكلامپسي
-
Hepatic ischemia | ایسکمی کبدی
-
Hepatic necrosis | نکروز کبدی
-
Hepatitis | هپاتیت
-
Infectious mononucleosis | عفونت مونونوکلئوزیس
-
Liver cancer | سرطان کبد
-
Muscle inflammation | التهاب عضله
-
Obesity | چاقی
-
Pancreatitis | پانکراتیت
-
Pulmonary infarction | انفراکتوس ریوی
-
Reye’s syndrome | سندرم Reye 's
-
Shock | شوک
-
Trauma | ضربه یا تروما
عوامل موثر در موارد غیر طبیعی
-
همولیز نمونه ممکن است نتایج آزمایش را تحت تاثیر قرار دهد .
-
داروهایی که ممکن است میزان ALT را افزایش دهد متعدد است و شامل : بازدارنده های ACE ، استامینوفن ،داروهای ضد تشنج ، آنتی بیوتیک ، آنتی سایکوز ها ، بنزودیازپین ، استروژن ، سولفات فروس ، هپارین ، اینترفرون ، کاهش دهنده های چربی ، NSAIDs ، سالسیلاتها ، تیازیدها
نکاتی در مورد تست
قبل از تست :
-
به بیمار توضیح دهید که هدف از تست چیست و نیاز به خون گیری برای تهیه نمونه داریم (قابل توجه علوم آزمایشگاهی های کشور خودمون و خودم که عضو این گروه بزرگ هستم)
-
نیاز به ناشتایی نیست .
در حین تست :
-
7 میلی لیتر از خون گرفته و در تیوب حاولی ژل سیلکون ریخته شود .
-
استفاده از دستکش طبق معمول ، بسیار مهم است و باید در سراسر آزمایش استفاده شود .
بعد از تست :
-
به مدت 3 تا 5 دقیقه محل خون گیری را فشار می دهیم . اگر خون ریزی ادامه داشته باشد باید پانسمان انجام گیرد .
-
به بیمار آموزش دهیم تا محل خون گیری را مانیتور کند . اگر محل خون گیری دوباره شروع به خونریزی کرد ، دوباره به آزمایشگاه و یا به یک مرکز بهداشتی مراجعه کنید .
-
بعد از نمونه گیری ، نمونه را برچسب زده و به آزمایشگاه انتقال دهید .
هشدار های آزمایشگاهی
-
در زمان نقص عملکردی کبد ، ممکن است مدت زمان بندآمدن خون زیاد طول بکشد .
-
آنزیم های کبدی از جمله ALT وAST به طور روتین در بیمارانی که مشکل مهار شدن HMG-CoEnzyme A reductase را دارند انجام می گیرد - داروهای استاتین (این آنزیم در سنتز کلسترول نقش دارد