علوم آزمایشگاهی | Lab sciences

علوم آزمایشگاهی ، مطالب آزمایشگاهی ، معرفی تکنیک ها و روشهای آزمایشگاهی برای شناسایی بیماری هاو ...

 

ایمنی در آزمایشگاه

 

  شناسايي خطرات احتمالي مواد شيميايي, كاركنان مؤسسات پزشكي, بيمارستان ها و آزمايشگاه ها را آگاه مي كند كه هنگام استفاده از آنها نهايت مراقبت لازم را براي حفظ سلامتي خود و جلوگيري از بروز خطرات احتمالي بنمايند. بنابراين به ذكر اسامي بعضي از مواد شيميايي و خطراتي كه ممكن است بوجود بياورند مي پردازيم.

  • استالدئيد (استيك الدئيد): سوزش شديد موضعي, سوختن شديد, استنشاق طولاني آن مانند مواد مخدر اثر مي گذارد.
  • استونيتريل (متيل سيانيد): در صورتي كه بلعيده شود ممكن است كشنده باشد. از طريق پوست ممكن است جذب شود و در صورت تماس با اسيدها ممكن است گازهاي سمي توليد كند.
  • اسيدها و بازها: بشدت براي پوست سوزاننده و ضايع كننده است. بسرعت ممكن است سبب سوختن پوست و زخم هايي عميق گردد, تماس طولاني تر با مايعات رقيق آن روي بافت ها اثر تخريبي دارد.
  • بنزن (بنزول): سرطانزا است و ايجاد اريتم و سوختگي, در اثر تماس با پوست جذب مي شود و در صورت استفاده طولاني ممكن است سبب كم خوني شديد و كشنده شود.
  • بنزيل كلريد (كلروتولوئن): شديدا" براي پوست, چشم و مخاط سوزش آور است. از طريق تماس با پوست جذب مي شود, مقدار فراوان آن سبب دپرسيون سيستم اعصاب مركزي مي گردد.
  • برمو آنيلين: از طريق پوست جذب مي شود. بعلت جذب در بدن متهموگلوبين ايجاد شده و بعلت كم بودن اكسيژن در خون سبب دپرسيون سيستم اعصاب مركزي مي گردد.
  • كربن تتراكلريد (تتراكلرومتان): خطر آن بسيار كم و يا ناچيز است ولي در غلظت زياد, اثرات مواد مخدر دارد. در صورت استفاده طولاني مدت ممكن است اثرات ناراحت كننده اي بر معده, كليه و كبد بگذارد. از طريق تماس با پوست جذب       مي شود.
  • كلروفرم (تري كلرومتان): احتمالا" ممكن است سرطانزا باشد. بر روي قرنيه ايجاد سوزش مي كند. تنفس آن ممكن است ناراحتي كبدي و قلبي بوجود آورد. تنفس طولاني مدت آن ممكن است سيستم قلبي و تنفسي را دچار اختلال كرده و به مرگ منتهي شود.
  • دي متيل سولفات (متيل سولفات): سرطانزا است تماس از راه پوست و يا مخاط با ماده مايع يا بخار آن حتي براي يك مدت كوتاه, سبب سوزش شديد براي چند ساعت بعد مي گردد. هيچگونه علامت بو و يا سوزش اوليه براي اعلام خطر وجود ندارد, تماس كوتاه مدت سبب تورم مي گردد. در صورت تماس طولاني تر سبب ناراحتي كرونر و احتقان ريوي مي شود و مرگ ممكن است بين 3 تا 4 روز اتفاق بيفتد. در صورت ادامه حيات ممكن است ناراحتي هاي كبدي و كليوي ادامه يابد. از طريق پوست جذب مي شود.
  • دي متيل سولفواكسيد (د.ام.اس.او): بر روي پوست اثر مي گذارد. سبب سوزش متوسط پوست مي گردد. مي توان آن را جزء مواد اثر گذارنده بر روي جنين Teratogenic طبقه بندي كرد.
  • 1-4 دي اكسايد (دي اتيلن اكسيد): سرطانزا است. از طريق تماس با پوست جذب مي شود. در اثر برخورد حاد سبب سوزش چشم و نازوفرنكس مي شود. برخورد مداوم سبب ناراحتي هايي در كبد و كليه مي گردد.
  • دي فنيل آمين (فنيل آنيلين): سرطانزا است و از طريق تماس با پوست جذب مي شود.
  • اپي كلروهيدرين (1- كلرو2-3 اپوكسي پروپان): سوزش شديد موضعي, در اثر مسموميت حاد ممكن است بعلت فلج تنفسي, مرگ بوجود آيد. در سميت مزمن مي تواند سبب ضايعات كليوي گردد.
  • اتيل استات (استيك اتر): از طريق پوست جذب مي شود. بر روي سطح مخاط ها بويژه مخاط لثه, چشم و راههاي تنفسي تأثير مي گذارد. همچنين داراي اثرات كم مخدر است. تأثير مكرر آن موجب ناراحتي هاي كونژوكتيويت و تاري قرنيه مي شود.
  • اتيلن دي كلريد (2 و 1 دي كلرواتان): اثر شديد سوزش در محل تماس باقي مي گذارد. مسموميت مزمن در طي چند ماه, ممكن است موجب كاهش اشتها, استفراغ و دل به هم خوردگي مي گردد. جزء مواد تراتوژنيك است.
  • فرمالين (محلول فرمالدئيد): سوزش شديد موضعي, اگر بلعيده شود موجب استفراغ شديد و اسهال مي شود. يك ماده مشكوك سرطانزا است.
  • هيدرازين سولفات: سوزش شديد موضعي, سميت مزمن سبب ضايعات كبدي و هموليز گلبول هاي قرمز مي شود. سبب حساسيت پوست و مسموميت تدريجي مي گردد. از طريق پوست جذب مي شود.
  • ايزوبوتيل الكل (ايزوبوتانول): بر روي پوست و غشاء مخاطي سبب سوزش شديد موضعي مي گردد.
  • ايزوپروپيل اتر (ايزوپروكسي پروپان): بر روي پوست و غشاء مخاطي اثر سوزاننده دارد. در غلظت زياد اثر ناركوتيك دارد.
  • تركيبات سرب: هيچ گونه آزار حاد موضعي بوجود نمي آورد. در اثر كاربردهاي مزمن, مسموميت با سرب بسيار شديد است. سرب يك سم جمع شونده در بدن است بنابراين مقادير بسيار كم آن نيز ممكن است خطرات فراواني را باعث شود. تركيبات آلي آن از طريق تماس پوستي نيز جذب مي شود. استات سرب احتمالا" سرطانزا است.
  • تركيبات جيوه: يك سوزاننده موضعي و سم عمومي است. از طريق تماس با پوست جذب مي شود. يك آلرژن قوي است.
  • متيلن الكل (متانول): از طريق تماس با پوست جذب مي شود. بصورت حاد هيچگونه خطري ندارد. ولي استفاده مزمن آن, اثرات سمي آن را آشكار مي سازد زيرا وقتي كه جذب شد بصورت بسيار آهسته دفع مي گردد بنابراين اثر كم و دائمي آن سبب سميت مي شود.
  • متيل كلريد (دي كلرومتان): اين ماده براي چشم بسيار خطرناك است, باستثناء مواردي كه از تركيبات  آن براي بيهوشي استفاده مي شود. داراي اثرات سمي كمي است.
  • فنل (كربوليك اسيد): در اثر تماس اين مواد با پوست, موضع آسيب ديده سفيد, چين خورده و نرم مي شود. در ابتدا شكايت زيادي از درد وجود ندارد ولي كمي بعد سوزش شديدي احساس مي شود. جذب از طريق تماس با پوست و بسرعت پس از جذب ممكن است مرگ در فاصله سي دقيقه حادث شود. در مسموميت حاد فنلي, اثر مهم بر روي سلسله اعصاب مركزي است.
  • فنيل هيدرازين كلرايد: از طريق تماس با پوست جذب مي شود. در اثر استعمال مداوم درماتيت بوجود مي آيد كه در   اشخاص حساس ممكن است گاهي خطرناك باشد. اثرات در بدن ازجمله كم خوني, ضعف عمومي, ناراحتي هاي معدي و ناراحتي هاي كليوي مي باشد.
  • فسفوروس پنتوكسيد (فسفوريك اسيدانيدريد): بشدت سوزاننده
  • پتاسيم دي كرومات (پتاسيم بي كرومات): سرطان زا, يك اثر تباه كننده شديد بر روي پوست و غشاء مخاطي دارد. زخم هاي ايجاد شده معمولا" بي درد است و به كندي رو به بهبودي مي رود. معمولا" با سرطان ريه همراه است.
  • تياستاميد: مشكوك به سرطان زايي كبد, بطور متوسط ضايعات موضعي ايجاد مي كند.
  • تيورا (تيوكارباميد): مشكوك به سرطان زايي براي كبد و تيروئيد, معمولا" ناهنجاري هايي در مغز استخوان بوجود مي آورد.
  • اورتوتوليدين (3-3 دي متيل بنزيدين): سرطان زا, يكي از آمين هاي عطري كه بعنوان سرطان زاي مثانه, مجراي ادرار, كليه ها و مشكوك به ايجاد سرطان در روده, ريه, كبد و پروستات.
  • تولوئيدن (او- متيل آنيلين): سرطان زا, گاهي از طريق پوست جذب مي شود. راه ورود مهم آن بعلت تنفس است. معمولا" ناراحتي هاي شديدي در بدن ايجاد مي كند.
  • تري متيل آمين: سوزاننده قوي موضعي, تنفس بخار آن شديدا" خطرناك است, حتي در زمان كوتاه. در كبد و كليه ضايعات بوجود مي آورد.
+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۸۸/۰۶/۱۵ساعت 1:24  توسط امیر  | 

درود بر دوستان و همکاران محترم

از اینکه لحظات با ارزش خود را در این وبلاگ با من و سایر دوستان سپری می کنید تشکر میکنم .

می خواستم از همه کسانی که  نکته نظرات سازنده و بسیار مفید خود را ذکر میکنند تمجید کنم  چون من همه مثل بسیاری از شما ها دانشجو هستم و اندک اطلاعاتی را که در این زمینه دارم می خواهم با سایر دوستان و همکاران در میان بگزارم تا مشکلات درسی و تجربه اندک من در این رشته کامل شود و از طرف دیگر اندک کمکی در راهنمایی سایر دوستان باشد .

مطالبی که در وبلاگ قرار داده میشود حاصل اطلاعات بسیار ناچیز من است که از تجربیات دانشگاهی و وب گردی جمع اوری میشود . بنابراین همواره با اشتباهات و نواقص خواهد بود و این امری طبیعی است (من که این جوری فکر میکنم ) .هر چند که تمام سعیو می کنم تا مطالب کامل و بدون عیب باشند اما باز هم نمی شود . بنابراین از دوستانی که اشتباهات و نواقص بنده را در این وبلاگ کوچولو انعکاس میدهم واقعا تشکر میکنم چون باعث ترقی خود من و اعتماد به نفس سایر دوستان می شود .

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۸۸/۰۶/۰۸ساعت 1:49  توسط امیر  | 

بسياري از آزمايشگاه ها براي تميز كردن وسايل شيشه اي از مواد اسيدي استفاده مي كنند. مهمترين اسيد مورد استفاده در اين مورد اسيدسولفوريك است. تجربه نشان داده است كه بيش از 25% از كليه ضايعات وارده بر كاركنان آزمايشگاه بر اثر استفاده از اسيد يا قليا مي باشد . فرک نکنم کهاین امار بزرگ نمایی باشد چون اگر یه نگاهی به دوروبرمون کنیم تائید خواهیم کرد .

اغلب كساني كه در آزمايشگاه به شستشوي وسايل مي پردازند, از خطرات احتمالي موادي كه با آن سروكار دارند, هيچ گونه اطلاعي ندارند. سوپر وايزرهاي آزمايشگاه موظف هستند قبل از بكار گماردن افراد بي تجربه به كار شستشو, تمام نكات لازم فني را به آنها بياموزند و آنها را از خطراتي كه در اثر تماس با اسيدها و ميكروب ها ممكن است بوجود آيد آگاه گردانند و كليه وسايل لازم براي حفاظت مانند دستكش لاستيكي, عينك, پيش بند لاستيكي و نظاير آن را در اختيار آنها قرار داده و به آنها آموزش دهند كه در صورت بروز حادثه چه كار بايد بكنند.

وسايل لازم براي حمل و نقل شيشه اسيدسولفوريك, ظرف مناسب براي تهيه محلول آب و بيكرومات پتاس, ظروف مناسب براي حمل پيپت هاي كثيف به بخش شستشو و قرار دادن آنها در اسيد, جالوله اي و يا سبدهاي سيمي جهت قرار دادن لوله هاي آزمايشي و نظاير آنها را بايد در اختيار فرد مسئول قرار داده و نحوه استفاده از آن را به او آموخت.

  • اسيدسولفوريك در اثر پاشيده شدن به اطراف و يا احتمالا" در اثر شكسته شدن و ريختن ظرف آن, خطر سوختگي شديدي براي افراد بوجود مي آورد. تنفس بخار اسيدسولفوريك در غلظت بيش از يك ميلي گرم در مترمكعب براي مدت طولاني (هشت ساعت) خطر تنفسي شديدي بوجود مي آورد.اسيدسدلفوريك در اثر تماس با بعضي از فلزات, ايجاد هيدروژن آزاد كرده و ممكن است سبب آتش سوزي گردد.

اسيدسولفوريك براي بسياري از وسايل آزمايشگاهي فلزي و يا آلياژهاي مختلف تباه كننده است لذا به سينك ها و لوله هاي فاضلاب و زانوهاي اتصال ممكن است آسيب جدي وارد كند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۱۳۸۸/۰۶/۰۵ساعت 20:0  توسط امیر  | 

نگه داری مواد مختلف در وسايل شيشه اي باعث مي‌شود كه مقاومت آنها در برابر حرارت، مواد شيميايي، ضربه و غيره متفاوت باشد. البته بعضي از مواد مانند سود غليظ بايد در ظرف شيشه اي نگهداري شود. بعلت نفوذپذيري، تبخير نبايد استانداردها در داخل شيشه‌هاي پلي اتيلن قرار گيرند. از طرفي حجم نمونه نگهداري شده در ظرف نسبت به حجم ظرف نبايد خيلي كم باشد چونكه ممكن است تبخير شود. در نگهداري مواد حساس به نور مانند بيلي روبين بايد از شيشه‌هاي رنگي حتماً ترجيحاً محصور در كاغذ آلومينيومي استفاده شود.

پي‌پتها هم بايد به همين ترتيب در يك استوانه بلند حاوي دترجنت ملايم قرار داده شوند. جهت جلوگيري از شكستن نوك پي‌پت مي‌بايست در ته استوانه پشم شيشه قرار داد.

 ****مراحل شستشو ****

لوله، پليت و ... را داخل ظرف حاوي مايع ظرفشويي (پودر ظرفشويي ممكن است روي لوازم شيشه اي رسوب نمايد) قرار داده و حرارت مي‌دهيم. سپس با برس شستشو داده، چهار مرتبه با آب شير آبكشي نموده و سه مرتبه از آب مقطر مي‌گذرانيم. پي‌پتها را چند ساعت در جار حاوي مايع ظرفشويي قرار داده چهار مرتبه با آب شير شستشو داده و حداقل يك ساعت داخل آب مقطر گذاشته و دو مرتبه ديگر با آب مقطر آبكشي مي‌نماييم.

  • از دستگاههاي اتوماتيك پيپ شوي كه نسبتاً ارزان هم مي‌باشند مي‌توان براي شستشو و آبكشي پي‌پت استفاده نمود.
+ نوشته شده در  دوشنبه ۱۳۸۸/۰۶/۰۲ساعت 0:17  توسط امیر  | 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
مطالب جدیدتر