بسم رب المهدي(عج)
دي –دايمر يك تركيب غير قرينه از كربني است كه به وسيله يك اتصال عرضي بين دو مولكول همسان فيبرين ساخته مي شود.اين تست براي فيبرينوليز ثانويه اختصاصي است زيرا واكنش متقاطع با فيبرين رخ مي دهد نه با فيبرينوژن.تست مثبت مدارك احتمالي براي انعقاد منتشر داخل عروقي(DIC ) يا آمبولي ريوي(PE ) مي باشد.
نوع و حجم نمونه مورد نياز براي آزمايش: 1ml پلاسماي سيتراته
موارد انديكاسيون:
-
كمك به تشخيص DIC و ترومبوز وريدهاي عمقي(DVT )
-
كمك به ارزيابي انفاركتوس ميوكارد(MI ) و آنژين ناپايدار
-
كمك به ارزيابي بيماري هاي انسداد عروقي در رابطه با عوارض پيوند مغز استخوان
-
كمك به ارزيابي آمبولي ريه
موارد افزايش D-Dimer :
دي دايمر در بيماري هاي التهابي كه پلاسمين فعاليت فيبرينوليتيك خود را روي يك لخته فيبريني اعمال مي كند ايجاد مي شود.مانند:
-
ترومبوز وريدي و شرياني
-
DVT
-
DIC
-
بيماري هاي نئوپلاستيك
-
پره اكلامپسي
-
حاملگي(بارداري و بعد از زايمان)
-
آمبولي ريوي
-
جراحي اخير(طي2روز)
-
فيبرينوليز ثانويه
-
درمان ترومبوليتيك يا فيبرينوليتيك
نتیجه دی-دایمر نرمال یا منفی به معنای آن است که به احتمال زیاد، فرد مورد آزمون وضعیت حاد یا بیماری که منجر به تشکیل لخته غیر طبیعی می شود، ندارد. بسیاری از پزشکان معتقدند که یک دی-دایمر منفی، معتبرترین و مفیدترین تست، برای افرادی با ریسک پایین تا متوسط ترومبوز، محسوب می شود.
با این حال افزایش دی-دایمر همیشه به معنی وجود یک لخته نیست زیرا تعدادی از عوامل دیگر می توانند باعث این افزایش سطح شوند. افزایش سطح ممکن است به علت موقعیت هایی باشد که در آن فیبرین تشکیل شده و شکسته می شود.مانند: عمل جراحی اخیر، تروما، عفونت، بیماری های قلبی-عروقی، برخی سرطان ها و...
از جمله فاکتورهای مداخله گر مهم در آزمون D-Dimer می توان به موارد زیر اشاره کرد:
-
تيتر فاكتور روماتوئيدي بالا مي تواند سبب ايجاد يك نتيجه مثبت كاذب شود.
-
افزايش سطح CA-125 سبب ايجاد يك نتيجه مثبت كاذب مي شود.
-
داروهايي كه مي توانند سبب افزايش در D-Dimer پلاسما شوند شامل داروهايي است كه براي آنتي پلاكت درماني تجويز مي شوند.
-
داروهايي كه سبب كاهش D-Dimer پلاسما مي شوند شامل پراواستاتين و وارفارين هستند.
-
بستن تورنيكه بيش از يك دقيقه مي تواند سبب استاز وريدي و تغيير در تجمع پروتئين هاي پلاسما كه اندازه گيري مي شوند، بشود.فعاليت پلاكتي كه تحت اين شرايط اتفاق مي افتد سبب نتايج غلط مي گردد.
-
جراحات عروقي طي فلبوتومي پلاكت ها را فعال مي كند و فاكتورهاي انعقادي منجر به نتايج غلط مي شوند.
-
نمونه هموليز بايد به علت اينكه هموليز يك انديكاسيون فعالسازي فاكتور پلاكتي و كوآگولاسيون است، برگردانده شود
-
هماتوكريت بيش از55% مي تواند منجر به افزايش كاذب نتايج، به علت فزوني آنتي كوآگولانت مرتبط با حجم پلاسما شود.
-
لوله هايي كه ناقص پر شده اند و آلوده به هپارين يا لخته هستند يا بيش از 1تا2ساعت پس از جمع آوري به آزمايشگاه ارسال شوند، بايد بازگردانده شوند.
-
نمونه هاي يرقاني و ليپميك با روش هاي تست نوري مداخله مي كنند و موجب نتايج نادرست مي شود.
منابع:
-
http://labtestsonline.org
-
كتاب مرجع تست هاي تشخيصي و آزمايشگاهي ديويس
