بسياري از آزمايشگاه ها براي تميز كردن وسايل شيشه اي از مواد اسيدي استفاده مي كنند. مهمترين اسيد مورد استفاده در اين مورد اسيدسولفوريك است. تجربه نشان داده است كه بيش از 25% از كليه ضايعات وارده بر كاركنان آزمايشگاه بر اثر استفاده از اسيد يا قليا مي باشد . فرک نکنم کهاین امار بزرگ نمایی باشد چون اگر یه نگاهی به دوروبرمون کنیم تائید خواهیم کرد .
اغلب كساني كه در آزمايشگاه به شستشوي وسايل مي پردازند, از خطرات احتمالي موادي كه با آن سروكار دارند, هيچ گونه اطلاعي ندارند. سوپر وايزرهاي آزمايشگاه موظف هستند قبل از بكار گماردن افراد بي تجربه به كار شستشو, تمام نكات لازم فني را به آنها بياموزند و آنها را از خطراتي كه در اثر تماس با اسيدها و ميكروب ها ممكن است بوجود آيد آگاه گردانند و كليه وسايل لازم براي حفاظت مانند دستكش لاستيكي, عينك, پيش بند لاستيكي و نظاير آن را در اختيار آنها قرار داده و به آنها آموزش دهند كه در صورت بروز حادثه چه كار بايد بكنند.
وسايل لازم براي حمل و نقل شيشه اسيدسولفوريك, ظرف مناسب براي تهيه محلول آب و بيكرومات پتاس, ظروف مناسب براي حمل پيپت هاي كثيف به بخش شستشو و قرار دادن آنها در اسيد, جالوله اي و يا سبدهاي سيمي جهت قرار دادن لوله هاي آزمايشي و نظاير آنها را بايد در اختيار فرد مسئول قرار داده و نحوه استفاده از آن را به او آموخت.
-
اسيدسولفوريك در اثر پاشيده شدن به اطراف و يا احتمالا" در اثر شكسته شدن و ريختن ظرف آن, خطر سوختگي شديدي براي افراد بوجود مي آورد. تنفس بخار اسيدسولفوريك در غلظت بيش از يك ميلي گرم در مترمكعب براي مدت طولاني (هشت ساعت) خطر تنفسي شديدي بوجود مي آورد.اسيدسدلفوريك در اثر تماس با بعضي از فلزات, ايجاد هيدروژن آزاد كرده و ممكن است سبب آتش سوزي گردد.
اسيدسولفوريك براي بسياري از وسايل آزمايشگاهي فلزي و يا آلياژهاي مختلف تباه كننده است لذا به سينك ها و لوله هاي فاضلاب و زانوهاي اتصال ممكن است آسيب جدي وارد كند.
