علوم آزمایشگاهی | Lab sciences

علوم آزمایشگاهی ، مطالب آزمایشگاهی ، معرفی تکنیک ها و روشهای آزمایشگاهی برای شناسایی بیماری هاو ...

الایزا

 

|الایزا به علت حساسیت زیادی که به محیط و هم چنین خطاهای کاربری دارد تستی است که نیازمند دقت و حساسیت بیشتری است. گاهی این خطاها ناشی از خود ما و یا گاهی ناشی از ریجنت ها و موادی هست که برای این منظور مورد استفاده قرار می دهیم. در زیر به بررسی برخی از این خطاها و همچنین انتخاب بهترین راه حل می پردازیم.بیشترین میزان خطا در الایزا مربوط به تکنیسن است چون در حد میکرولیتری و حجم کمتر تست انجام می گیرد.  همه خطاهای الایزا مربوط به اپراتور نیست و محلول هاو همچنین موادی که در الایزا مورد استفاده قرار می گیرند گاهی باعث خطا می شوند. آلودگی سر پیپت ها و همچنین ریجنت ها با میکروارگانیسم ها یکی از این دلایل است. یکی از خطاهای رایج انتخاب طول موج اشتباه است! اگر چاهک دارای رنگ شدید یا متوسطی باشد ولی میزان OD آن کمتر از یک باشد باید طول موج بررسی شود. برای کارهای حساس الایزا بهتر است که از آب سه بار مقطر شده استفاده شود

خطای پیپت کردن الایزا

 

*بعد از سی دقیقه انکوبه کردن، مقدار رنگ خیلی کم و یا اصلا قابل مشاهده نیست مشکل می تواند از سوبسترا باشد: 

  1. هیدروژن پر اکسید اضافه نشده است آن را چک کنید.
  2. محلول استوک هیدروژن پراکسید غیر فعال است آن را دوباره تیتر کنید.
  3. بافر بلاک کننده در مرحله جذب آنتی زن اضافه شده است آن را بررسی کنید.
  4. رقعت نامناسب هیدروژن پراکسیداز آن را چک کنید.

*رنگ در سراسر صفحه(پلیت)

  1. کونژوگه خیلی قوی است، رقعت را بررسی کنید.
  2. کونژوگه با ماده ای غیر از ماده اصلی واکنش داده است، با کنترل مناسب بررسی شود.
  3. عوامل سرم در سرم حرارت داده شده، نمونه سرم را حرارت ندهید.

*رنگ تکه تکه

  1. پوشش ضعیف و متغیر ریجنت با پلیت، بافر پوششی (coating buffer) و همچنین یک دستی رسوب بررسی شود.
  2. وجود جباب در حین پیپت کردن، اجتناب کردن از شستشو و پیپتینگ شدید
  3. صفحات معیوب یا صفحات غیر الایزا، استفاده از پلیت های مناسب و استاندارد
  4. میکس ناکافی ریجنت و نمونه، اطمینان از میکس کافی نمونه.
  5. رقعت ها به صورت ناقص انجام گرفته است، کالیبره کردن پیپت، دقت در پیپت کردن
  6. شستشوی ناکافی، اجتناب از عدم استفاده از مواد شوینده در محلول شستشو، مطمئن شدن از عدم به دام افتادن حباب در دیواره
  7. کونژوگه قوی، دوباره تیتر کنید.
  8. غلظت بالای یکی از ریجنت ها، رقعت را بررسی کنید.

*گسترش رنگ با سرعت کم

  1. ضعیف بودن کونژوگه، تیتر مورد بازبینی قرار بگیرذ ذوباره تیتر کنید.
  2. آلودگی که باعث متوقت شدن فعالیت آنزیم می شود(مانند سدیم آزید برای پراکسیداز). از نگه دارنده های مناسب استفاده کنید.
  3. دمای پائین انکوبه، مطمئن شوید که دمای مناسب است.
  4. PH مناسب نیست، بررسی شود.

*خطاهای کلی غیر منتظره

  1. فرمت پلیت نامناسب است، بررسی شود.
  2. رقعت ها به صورت درست تهیه نشده اند.
  3. خطای واضح در پروتکل، بررسی شود.
  4. مقدار چشمی برابر با مقدار الایزا رید نیست، آلودگی بررسی شود، فیلتر ها چک شود، طول موج مناسب انتخاب شود.

منبع: کتاب The ELISA Guidebook


برچسب‌ها: الایزا, خطای الایزا, خطای رایج در الایزا, اشتباه الایزا, Elisa Error
+ نوشته شده در  دوشنبه 1392/05/21ساعت 22:53  توسط امیر  | 

                 انگل شناسی

  1. معمولا تک یاخته ها و کرم ها از نطر تعداد در برگه آزمایش قید نمی شونددر حالی که مراحل اختصاص انگل ها نظیر تروفوزوئیت، کیست،ت خم و لارو باید گزارش شود به طور مثال:

Giardia Lamblia trophozoites present
Entamoeba hiistolytica cysts present
Isospora belli oocyst present
Ascaris lumbercoides ova present
strongyloides srercoralis larva present

۲.استثنائاًمقدار بلاستو سیستیس هومینیس و تخم تریکیوریس تریکیورا را (تریکوسفال) گزارش می شوند،به طور مثال:

Few Blastocystis hominis cyst Present
Many Trichiuris ova present

 

برچسب‌ها: انگل, گزارش پارازیت, تریکوسفال, تروفوزوئیت
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 1391/05/06ساعت 13:42  توسط داوود رجبیان( علوم آزمایشگاهی یزد)  | 

کشت سلولی

سلام دوستان خوبید. وقت امتحانات است و همه جا سوتو کور شده مثل وبلاگ ما ... برای همه بچه های دانشجو آرزوی موفقیت داریم. بحثی که امروز می خواهم در این پست دنبال کنیم در مورد کشت سلولی ( یا همون کشت بافت Cell Culture ) هست. امروزه یکی از روش هایی که برای ایزوله کردن ویروس ها در آزمایشگاه های میکروب شناسی انجام می دهیم استفاده از محیط های کشتی است که حاوی سلول های خاص است. این محیط ها باعث می شود که ویروس ما در محیط آزمایشگاهی یا In Vitro رشد کرده و بتوانیم آن را ایزوله کنیم. شاید دانشجویان دوره کارشناسی علوم آزمایشگاهی مثل خودم تنها تئوری این مطالب را آموزش دیده اند ولی امروزه استفاده از این روش ها به امر رایجی در کشور های پیشرفته تبدیل شده است بنابراین تک تک ما باید نسبت به این روش ها آشنایی مقدماتی داشته باشیم. ویروس میکروارگانیمسی است که با نفوذ به سلول اثرات مختلفی را بر روی ماکرومولکول ها و پروتئین های سلول هدف می گذارد یکی از راه های تشخیص این ویروس ها توسط بررسی اثرات آنها بر روی سلول های محیط کشت است.  انکلزیون ها یا تغییراتی که در سطح سلول ها می دهد برای شناسایی بسیاری از ویروس ها در کشت سلولی استفاده می شود.

کشت سلولی در واقع استفاده از سلول های یوکاریوت، پروکاریوت و یا گیاهی است که برای ایزوله کردن ویروس از آن ها استفاده می کنیم. این روش برای اولین بار در سال 1907 ( اگر درست یادم مونده باشه)توسط رز هانسون مورد استفاده قرار گرفت.  نکته بسیار مهم در این کشت ها این است که باید شرایط تحت کنترل باشد و تمامی شرایط اپتیم برای سلول ها در دسترس باشد چون در اینجا بر خلاف محیط های کشت باکتریایی، محیط ما زنده است و باید مثل پرستار مراقب آنها باشیم. امروزه بیشتر از محیط های کشتی که از سلول های جانوران مشتق شده است استفاده می شود و در کشور ما هم در دسترس هستند مثلا DMEM , EMEM. به طور خلاصه از سه نوع سلول ( بر اساس شکل و ظاهر) در محیط های کشت سلولی استفاده می کنیم:

  1. سلول های شبیه اپی تلیال( Epithelial-like cells)
  2. سلول های شبیه  لنفوبلاستی( Lymphoblast-like cells)
  3. سلول های شبیه فیبروبلاستی( Fibroblastic)

سلول های فیبروبلاست سلول های شبیه اپی تلیال سلول های لنفوبلاستیک

قبل از معرفی این سلول ها دو تکنیکی که در کشت سلولی استفاده می شود را باید بهتون معرفی کنیم:

یکی استفاده از سلول های چسبنده (Adherent Cell ) است. به زبان ساده نحوه کشت در این تکنیک بدین صورت است که سلول ها به هم چسبیده هستند و به راحتی نمی شود آنها را پاساژ ( ساب کالچر- Sub culture ) داد چون این سلول ها در داخل فلاسک های کشت ما متصل هستند و زمانی که می خواهیم آنها را پاساژ دهیم( زمانی که سلول های ما در فلاسک به اصطلاح سرریز می شوند) باید سلول ها را از هم جدا کنیم ولی این به سختی انجام می گیرد. در دهه های گذشته یکی از پیشرفت های کشت سلولی همین مشکل ما را حل کرده است. بیولوژیست ها آنزیمی هایی مانند کلاژناز متصل به EDTA را تولید کرده اند که به وسیله آن می توانیم این سلول ها را از هم جدا کنیم از طریق جداسازی سلول ها از طریق هضم کردن ماتریکس بین سلولی. پس این روش متصل به سطح هست. راستی برای شستشوی سلول ها هم در کشت سلولی از محلول PBS استفاده می کنیم.

روش دیگر استفاده از سوسپانسیون است، این روش بر خلاف روش بالایی به راحتی پاساژ داده می شود چون مایع هست و نیازی به این همه سختی ندارد. در این روش یک سوم فلاسک را خالی می کنیم و سپس با محلول محیط اولیه خودمان ( که قبلا گرم شده است) آن را پر می کنیم. به همینراحتی می توان آن را پاساژ داد.

سلول های اپی تلیال و سلول های فیبروبلاست  ( مثلا سلول های اپی تلیال کلیه میمون سبز آفریقایی که بهش Vero می گوئیم) در تکنیک اول یا همون سلول های چسبنده استفاده می شود در حالیکه از لنفوبلاست های معمولا در سوسپانسیون استفاده می شود.

از هر روشی که استفاده می کنیم به علت افزایش سلول ها و کاهش منابع غذایی باید سلول ها را ساب کالچر یا همان پاساژ داد. بدین ترتیب سلول ها در چرخه رشد خود باقی می مانند و نمی میرند. بعد از پاساژ دادن های مختلف بالاخره سلول های ما به دست می آید که به آنها لاین سلولی می گویند. در واقع ما در این لاین ها ویروس ها ( یا هر چیز دیگه که نیازش داریم ) را کشت می دهیم. این لاین های سلولی به صورت تجاری در دسترس هستند وانواع مختلفی دارند. با توجه به نوع سلولی که به آن نیاز داریم می توانیم از آنها استفاده کنیم. این چند نکته مواردی بود که الان تو ذهنم بود و براتون پست کردم اگر فرصت شد تو ادامه بیشتر در این زمینه بحث خواهیک کرد. از شما هم درخواست داریم که تجربیات خودتان در این زمینه را در اختیار بچه های علوم آزمایشگاهی قرار بدهید تا ما تازه وارد ها بیشتر با دنیای زیبای رشته خودمون آشنا شویم.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1391/03/28ساعت 0:20  توسط امیر  | 

تشخيص در افراد مشكوك عبارت است از مشخص كردن حتمي وجود يا عدم وجود بيماري در فرد است. در طي دهة گذشته اطلاعات ما دربارة VL به دليل توسعة روشهاي تشخيص انگل و همچنين پيشرفت روشهاي آزمايشگاهي و ابزارهاي تجزيه و تحليل داده‌هاي مطالعات صحرايي پيشرفت قابل توجهي داشته است. اما هنوز روشهاي ساده و اقتصادي براي تشخيص VL در مناطق گرفتار مورد نياز مي‌باشند.


روش پارازيتولوژي| بهترين و قطعي ترين راه تشخيص VL از طريق روشهاي پارازيتولوژيكي مي باشد كه شامل تهيه اسميرهاي بافتي از آسپيراسيون طحال، مغز استخوان و غدد لنفاوي است. كشت انگل در محيطهاي كشت جامد، نيمه جامد و مايع انجام مي گيرد.و همچنين تلقيح به حيوان آزمايشگاهي مي باشد.  آسپيراسيون طحال حساستر از آسپيراسيون مغز استخوان بوده ولي به مراتب خطرناكتر است. جدا نمودن انگل از پونكسيونهاي كبد ـ طحال و مغز استخوان و تشخيص ميكروسكوپي آن هنوز بهترين و ايده‌ال‌ترين روش تشخيص بيماري كالاآزار است.  به هرحال روش‌هاي تشخيصي ديد مستقيم انگل مي‌تواند دردناك، خطرناك و ريسك‌دار باشند  به ويژه اينكه نياز به تيم مجرب و با امكانات كافي است. اين روش در بسياري موارد براي بيماران قابل قبول نيست.  از اينها گذشته تشخيص آماستيگوت‌هاي انگل در ديد مستقيم با توجه به ميزان كم و زياد انگل و تفاوت‌ در تجربه مشاهده كننده‌ها متفاوت است، و به اين دليل تشخيص‌هاي پارازيتولوژيكي (ديد مستقيم انگل) محدوديت‌هايي دارد و بسياري از موارد بيماري با اين روش بدون تشخيص باقي مي‌ماند. ضمناً روش‌هاي ديد مستقيم انگل اغلب قابل استفاده در مطالعات صحرائي نيستند.  تشخيص ليشمانيوز جلدي با تهيه اسمير و كشت از اگزوداي ضايعات جلدي به آساني انجام ميگيرد و در ليشمانيوز مخاطي بيوپسي بافتي براي تهيه اسمير و كشت و تلقيح به حيوان حساس آزمايشگاهي بكار مي‌رود.

با استفاده از يك قطره خون در روش سرولوژيكي مي‌توان بيماري را تشخيص داد بدون اينكه بيمار را به زحمت انداخت. روش‌هاي سرولوژيكي و ايمونولوژيكي بر اساس تشخيص آنتي‌بادي‌هاي موجود در جريان خون و يا بر ايمني سلولي استوار است. بنابراين ممكن است شخص بيمار نباشد ولي آنتي‌بادي در بدنش باشد و يا CMI  مثبت باشد. لذا اين روش‌ها تنها بيماران فعال را مشخص نمي‌كند و مي‌بايد با علامت‌هاي كلينيكي هم توأم باشد، و تفسيرهاي متعددي لازم است.
ضرورت انجام روشهاي سرولوژيكي براي VL انكار ناپذير است ولي بايد حساسيت و ويژگي‌هاي هريك از اين متدها را در نظر داشت. روشهاي سرولوژيكي نظر Elisa- DAT ، IFAT و CIE بسيار مؤثر هستند. در مورد هريك از آنها مختصري توضيح داده شده مي‌شود:

تستهاي ايمونولوژيك (تست پوستي مونتنگرو) (MST)| مونتنگرو در سال 1926، تست ليشمانين را ابداع كرد كه به عنوان تست پوست مونتنگرو (MST) شناخته شد. اين آزمايش شامل تلقيح داخل پوستي آنتي‌ژن ليشمانيا و اندازه‌گيري حساسيت تأخيري است Hypersensitovity (DTH). پروتئين‌هاي پروماستيگوت‌ها به عنوان آنتي‌ژن براي MST بكار برده مي‌شوند. اين آزمايش ميزان سيستم ايمني كسب شده از عفونتهاي ليشمانياي قبلي را مشخص مي‌كند و يك ابزار حياتي و ضروري به منظور مطالعات اپيدميولوژيكي ليشمانيازيس است(شكل23).  براي كشف و يافتن  VL بدون علامت  (asymptomatic) و موارد مصون شده  VLدر نواحي بومي، MST  قابل اعتبار و ارزش مي‌باشد. (Manson Bahr 1961) عكس‌العمل MST معمولا در طول مرحلة فعال كالا ـ آزار منفي است و تنها بعد از مصون شدن مثبت مي‌شود.(Manson Bahr 1961) .

 

تشخيص مولكولي| واكنش زنجير پلي‌مراز (PCR) يك ابزار با حساسيت بالا براي كشف ليشمانيا در بافتهاي بيماران است. در VL، PCR يك ابزار داراي حساسيت زياد براي تشخيص دادن عفونتهاي بدن علامت و براي مانيتورينگ چرخه انتقال مي‌باشد.   در بيماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/VL اسمير خون محيطي و كشت آن نتيجه خوبي ميدهد.
+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/12/02ساعت 20:44  توسط امیر  | 

 

:: علامتهای بالینی عفونت‌های لیشمانیوز احشائی در بین انسان بسیار متنوع است به طوری که از یک عفونت بدون علائم خاص asymptomatic گرفته تا یک گرفتاری وخیم احشائی عمومی را شامل شود. در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان بیماری VL ۱۰۰% کشنده است (Visceral leishmaniasis) و میزان مرگ و میر بسیار بالائی دارد. در مناطقی که VL در آن‌ها endemic است، بیماری عموما محدود به بچه‌ها بوده و بیشتر مزمن می‌باشد. دوره کمون در محدودة ۱۰ روز تا یکسال قرار دارد. علائم معمول و کلینیکی آن عبارتند از تب نامنظم، بزرگی کبد و طحال (anaemia spleno megaly)، تب و لرز، کاهش وزن. بیماری بیشتر افراد فقیر را مبتلا می‌کند و احتمال رابطة آن با سوء تغذیهmalnutrition و سن عنوان شده است. دورة عفونت نیز به خصوصیات ژنتیکی میزبان و یا انگل و همچنین محتویات شیمیائی بزاق ناقل پشه خاکی که آغشته به پروماستیگوت بوده و وارد میزان می‌شود، بستگی دارد. عفونت‌های asymptomatic (بدون علامت) در مناطق VL endemic، بیشتر به صورت Sub clinical بوده و هیچ گونه علائم و نشانه‌ای از بیماری دیده نمی‌شود. منبع : مرحوم دکتر مظلومی

علائم بالینی | مهم‌ترین علائم بالینی VL عبارتند از بزرگی طحال و تب نامنظم و طولانی مدت. علائم دیگر مانند کاهش وزن، رنگ پریدگی، بزرگی کبد، بزرگی غدد لنفاوی، کم خونی، اسهال و سرفه نیز ممکن است به تنهایی یا به همراه هم وجود داشته باشند . علائم بیماری در حالت کلی ممکن است مشابه بیماریهایی چون مالاریا، تیفوئید، سل، شیستوزومیازیس، سوء تغذیه، اسپلنومگالی گرمسیری، هیستوپلاسموزیس و غیره باشد. در آمریکای جنوبی و کشورهای مدیترانه‌ای به دلیل اینکه اکثریت زیادی از مبتلایان را کودکان خردسال تشکیل می‌دهند بیماری لیشمانیازیس احشائی اینفانتوم (infantum VL) نامیده می‌شود گرچه ممکن است علاوه بر کودکان در بزرگسالان نیز دیده شود. کلا «در مناطق مالاریا خیز اگر تب بیمار دو هفته یا بیشتر طول بکشد و علائم بیماری پس از مصرف داروهای ضد مالاریا (البته با در نظر گرفتن احتمال مقاومت دارویی) کاهش نیابد می‌توان بر بیماری کالا آزار مشکوک شد.

شاخص‌‌های کلینیکی مؤثر در تشخیص افتراقی | دوره نهفتگی بیماری ۶-۲ ماه بوده ولی ممکن است کوتاه‌تر یا طولانی‌تر باشد. شروع بیماری نیز معمولا» تدریجی بوده ولی ممکن است حاد نیز باشد در بسیاری از مناطق بیماری مالاریا می‌تواند از نظر تشخیصی خصوصیات بالینی مشابه VL را داشته باشد بنابراین VL باید در بیمارانی که تب طولانی و نامنظم به همراه برخی از علایم بالا را دارند و پاسخی به داروهای ضد مالاریا از خود نشان نداده و انگل مالاریا هم در خونشان پیدا نمی‌شود مورد نظر باشد. در تمام مناطق تشخیص افتراقی از بیماریهای زیر باید در نظر گرفته شود. تیفوئید (تب روده)، سل، ایدز، بروسلوز، هپاتیت مزمن، سیروز کبدی، لنفوما و لوسمی. در بررسی آزمایشگاهی بیماران ۸۵% لوکوپنی، ۷۵% ترمبوسیتوپنی و ۹۵% آنتی بادیهای ضد لیشمانیا در خونشان داشتند که برای تأئید تشخیص بالینی می‌توانند مفید باشند.

علایم بالینی غیرشایع | برخی مواقع علایم غیرشایع هستند مثلا «تب بدون اسپلنومگالی یا کاهش وزن یا علائمی مثل اسهال، سرفه و یا مخلوطی از این علایم در بنگال غربی و هندوستان تورم عمومی غدد لنفاوی بدن بدون وجود علایم احشایی گزارش شده است. زخمهای پوستی ساده (لیشمانیوما) قبل، همراه و یا بعد از VL ممکن است دیده شوند.
ابتلاء به لیشمانیا اینفانتوم و لیشمانیا شاگاسی ظاهرا» اغلب بدون علامت است. اغلب افرادی که سابقه عفونت با لیشمانیا دارند و تستهای سرولوژیکی مثبت یا تست جلدی لیشمانین مثبت دارند (۳ الی۳۰% جمعیت مناطق آندمیک) سابقه‌ای از بیماری بالینی VL در خود اظهار نمی‌دارند. ولی ابتلاء به لیشمانیا دنودانی بیشتر همراه با بیماری بالینی است با این حال VL ساب کلینیکال بدون علامت بالینی همواره از VL کلینیکال با علامتهای بالینی بیشتر است.
در مواقعی که امکانات آزمایشگاهی در دسترس نیست با توجه به علایم بالینی گفته شده و به دلیل اینکه VL خود محدود شونده نبوده و معمولا «در مواقع عدم درمان کشنده است درمانی مناسب باید شروع شود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/12/05ساعت 21:35  توسط امیر  | 

اهمیت در سلامت عمومی | لیشمانیوز‌ها در ۸۸ کشور جهان شایع بوده، و بیش از ۳۵۰ میلیون انسان در معرض این بیماری قرار دارند. در حال حاضر حدود ۱۲ میلیون انسان حداقل از یکی از انواع لیشمانیا‌ها رنج می‌برند و میزان بروز سالیانه آن در حدود ۰۰۰/۵۰۰ مورد VL و ۱ تا ۵/۱ میلیون لیشمانیای جلدی است. در دهه‌های گذشته، مناطق (endemic) وسیع‌تر گشته و موارد بیماری ثبت شده افزایش شدیدی داشته‌ است. لیشمانیا‌ها بیشتر در کشورهای دارای مشکلات اقتصادی شیوع دارند، به طوری که ۷۶ کشور از ۸۸ کشور (endemic) کشورهای در حال توسعه هستند. برنامه‌های توسعه مثل شبکه راه‌ها و جاده‌ها، مراکز عمومی جدید، سد‌ها دست به دست عوامل زیست محیطی داده و شرایط مناسبی برای ازدیاد ناقل‌ها و مخازن حیوانی ایجاد می‌کنند. این برنامه‌ها همچنین می‌توانند جمعیت‌های حفاظت نشده را در معرض چرخة طبیعی بیماری قرار داده و در نتیجه به گسترش بیماری کمک کنند. از عوامل دیگر گسترش لیشمانیا توقف برخی برنامه‌های کنترل مالاریا بوده که با پاشیدن حشره‌کش‌ها باعث از بین رفتن پشه‌ها و از پشه‌خاکی‌ها می‌شدند. انگل‌هائی که باعث ایجاد ZVL در نیمکرة شرقی و غربی می‌شوند به ترتیب عبارتند از L. infantum و L. chagasi. محققین بر این باورند که این دو گونة انگل Synonymous هم هستند. و در اینجا هردو با عنوان L. infantum شناخته می‌شوند. توزیع L. infantum در نیمکرة شرقی در منطقه اکولوژیکی و در بین محدودة عرض شمالی ۱۷ درجه و ۴۸ دقیقه و طول شرقی ۱۵ درجه و ۱۱۰ دقیقه قرار دارد.

 سگ در بیشتر کشورهای (endemic) از جمله آسیا و آفریقای شمالی، اروپا و نیمکرة غربی به عنوان مخزن بیماری شناخته شد . دیگر گوشتخواران مثل روباه‌ و شغال نیز ممکن است مبتلا شوند.

لیشمانیا



پشه خاکیهای جنس فلوبوتوموس در نیمکرة شرقی و لوتزومیا (Lutzomyia) در نیمکرة غربی، تنها گونه‌هائی هستند که ناقل بودنشان برای لیشمانیا ثابت شده است .

لیشمانیا

تحقیقات زیادی اهمیت گونه‌های subgenus لاروسوس (Larroussus) را در انتقال L. infantum در نیمکرة شرقی نشان داده‌ است. اما گونه پشه خاکی ناقل در نواحی وسیعی از آسیا نامشخص است. برخی از ناقلین L. infantum مثل Lu. longipalpis رابطة نزدیکی بامحیط اهلی داشته و می‌توان آن‌ها را به تعداد زیاد در طویله‌ها و همچنین مکان زندگی انسان‌ها یافت. انتقال از طریق این گونه‌های (Synanthropic) می‌تواند تمام اعضای یک خانواده را در معرض ابتلا قرار دهد. در مقایسه پشه‌های خاکیهائی که به ندرت در محیط‌های اهلی یافت می‌شوند را می‌توان خطر شغلی برای کسانی که در محیط خارج از خانه کار می‌کنند در نظر گرفت. در نتیجه عفونت‌های لیشمانیا بیشتر در مردان بالغ دیده می‌شود که بیشتر در محیط آزاد کار کرده یا استراحت می‌کنند.

عوامل مؤثر در ابتلاء و انتشار بیماری لیشمانیوز

  • سن و جنس (دخالت مستقیم ندارند بلکه متناسب با پوشش بدن و حضور هرچه بیشتر فرد در محل زیست پشه آلودگی کم یا زیاد‌تر می‌شود).
  • وجود ناقل و مخزن
  • شغل (کشاورزان و کارگران بیشتر در ارتباط بیشتر، و در معرض آلودگی زیادتری هستند) 
  • فصل و درجه حرارت (در فصل گرم و مرطوب آلودگی بیشتر الست)
  • سمپاشی (با انجام سمپاشی‌های مختلف بر علیه۹ حشرات از هر نوع، میزان شیوع آلودگی کاهش می‌یابد) 
  • تغییرات اجتماعی و شرایط بهداشتی (شرایط بعداشتی ضعیف و مهاجرت از مناطق غیر اندمیک در شیوع بیشتر آلودگی موثر است)
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/11/14ساعت 21:59  توسط امیر  | 

ليشمانيا

| دانلود با كيفيت بالا.. ::Lab-sciences.blogfa.com ::..

در چند پست سریالی تک یاخته لیشمانیا را به طور مفصل بحث می‌کنیم.‌ همان طور که اطلاع دارید لیشمانیا انگلی است تک میزبانه که آماستگیوت‌ها در داخل ماکروفاژ‌های مهره داران زندگی می‌کند و در کشور ما هم به ویژه در منطقه آذربایجان شیوع دارد. در ضمن همین جا، یادی هم از دکتر مظلوم گوگانی استاد گرامی خودمان می‌کنیم که چند ماه پیش به رحمت خدا رفتن. استاد عزیز ما در زمینه لیشمانیا تحقیقات بسیار زیادی را انجام داده بودند ولی عجل فرصت ادامه این مسیرو نداد... روحشان شاد.. با بخش دوم مطلب، همراه ما باشید....

مطالب قبلي :

مشخص شده است که در میزبانهای مهره‌دار، انگل لیشمانیا، در فاگوسیتهای تک هسته‌ای (mononuclear phagocytes) زندگی کرده و استقرار می‌یابند .این سلول‌ها وظیفة دفاعی داشته و مسئول کشتن و هضم میکروب‌ها می‌باشند. نه تنها این انگل‌ها قادر به زنده ماندن و تقسیم شدن در این محیط درون سلولی، که برای میکروبهای دیگر زهرآگین است، هستند بلکه در بسیاری از موارد آن‌ها باعث عقب افتادن یا به طور کلی جلوگیری از ایجاد پاسخهای ایمنی حفاظتی توسط سلولهای T می‌شوند. تصور بر این است که برای حذف لیشمانیا از ماکروفاژ‌ها علاوه بر این، به خاطر جای‌گیری درون سلولی لیشمانیا در میزبان مکانیزمهای cell mediated به جای humoral برای ایجاد مقاومت (resistance) به عفونت اهمیت بیشتری دارد.
عفونت ایجاد شده توسط Leishmania معمولا به وسیلة پاسخ ایمنی سلولهای کمکی T و روشهای ناشناختة دیگر کنترل می‌شود. IFN-γ نقش کلیدی در فعل سازی مستقیم و کشتن لیشمانیا دارد. فعال سازی Th۱ و تولید IFN-γ به توانائی میزبان در کنترل عفونت حاصل از لیشمانیا بستگی دارد....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/10/13ساعت 2:19  توسط امیر  | 

 

لیشمانیا

در چند پست سریالی  تک یاخته لیشمانیا را به طور مفصل بحث می کنیم . همان طور که اطلاع دارید لیشمانیا انگلی است تک میزبانه که آماستگیوت ها در داخل ماکروفاژ های مهره داران زندگی می کند  و در کشور ما هم به ویژه در منطقه آذربایجان شیوع دارد . در ضمن همین جا ، یادی هم از دکتر مظلوم گوگانی استاد گرامی خودمان میکنیم که چند ماه پیش به رحمت خدا رفتن . استاد عزیز ما در زمینه لیشمانیا تحقیقات بسیار زیادی را انجام داده بودند ولی عجل فرصت ادامه این مسیرو نداد ... روحشان شاد .. همراه ما باشید ....

جنس ليشمانيا شامل تك ياخته‌هاي انگلي تك ميزباني هستند كه به صورت آماستيگوت‌هاي غيرمتحرك درون سلولي در داخل ماكروفاژهاي ميزبانان مهره‌دار و به صورت پروماستيگوت‌هاي متحرك تاژكدار در  پشه‌خاكي‌هاي ناقل زندگي مي‌كنند. انگل در بدن ميزبانان بي‌مهره و مهره‌دار هردو تقسيم و تكثير حاصل مي‌كند. انگل از نظر شكل و ساختمان به صورت زير ديده مي‌شود :

پروماستیگوت لیشمانیا                      آماستیگوت لیشمانیا

پروماستیگوت لیشمانیا                                          اماستیگوت لیشمانیا

پروماستيگوتها كه در روده مياني پشه‌هاي فلوبوتوموس و اماستيگوت‌ها كه در ماكروفاژهاي پستانداران مستقر هستند دراز بوده و اندازة آنها به ۱۲ میکرومتر مي‌رسد و داراي هسته و كينتوپلاست مشخص هستند. تاژك تقريبا هم اندازة انگل و گاهي اوقات تا ۲۰ میکرومتر نيز مي‌رسد . آماستيگوت‌ها تخم‌مرغي شكل بوده و اندازه آنها بين 2 تا 5 میکرومتر مي‌باشد و داراي هسته گرد يا بيضي هستند .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/09/04ساعت 13:54  توسط امیر  | 

عید غدیر مبارک

سلام ،  فوت یکی از دوستان هم دانشکده ای عزیز را به خانواده داغ دارشان و همچنین دوستان هم دانشکده ای تبریزیم به ویژه دوستان رادیولوژی تسلیت عرض می گوئیم و امیدواریم که قرین رحمت باری تعالی باشند . به خاطر دیر آپ کردن وبلاگ  عذر می خواهم انشا.... جبران می کنم . بعد مثل همیشه از لطف دوستان عزیز نسبت به وبلاگ نهایت تشکرو داریم . موفق باشین . راستی یادم رفت عید ولایتو بهتون تبریک می گوئیم . کلی حرف دارم ولی یادم میره !!! آهان! اگر هم کلاسی های من در یزد که ورودی ۸۹ بهمن هستن اومدن وبلاگ یه خبری به ما هم بدن مرسی! بعد اینکه لطفا نظر سیاسی و خارج از بحث نذارین تشکر(قابل توجه بعضی ها) !

در این پست هم طبق روال عادی وبلاگ چند لام مربوط به انگل شناسی را معرفی می کنیم . انتروبیوس ورمیکولاریس (اکسیور یا کرم سنجاقی) و کیست تک یاخته ژیاردیا لامهایی هستند که در زیر میتوایند آنها را مشاهده کنید . برای دیدن لام ها با کیفیت بالا بر روی آنها کلیک کنید .

مطالب مرتبط :

| اکسیور نر

اکسیور ماده

با ادامه مطلب همراه ما باشید ....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/09/04ساعت 0:4  توسط امیر  | 

بندهاي ديفلو بوتريوم لاتومتخم كرم ديفلو بوتريوم لاتوم

 

| مدتی بود که در مورد بخش انگل و کرم شناسی پزشکی مطلبی را قرار نداده بودیم . در این پست یکی از کرم های معروف رده سستودي كرم روده اي زئونوز ديفلو بوتريوم لاتوم را معرفی خواهیم کرد. این کرم جز خانواده پسدوفیلیده هست که ساکن روده باریک انسان ، سگ و گربه هست . يكي از ويژگي هاي اصلي اين كرم كه براي تشخيص آن استفاده مي كنيم بوتريا هست . با ادامه مطلب همراه ما باشيد ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1389/06/02ساعت 1:1  توسط امیر  | 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
مطالب قدیمی‌تر